Zo ging hij en nam Gomer, de dochter van Diblaïm; en zij ontving en baarde hem een zoon.

En de HEER zei tot hem: Noem zijn naam Jizreël; want nog een korte tijd, en Ik zal het bloed van Jizreël vergelden op het huis van Jehu, en Ik zal het koninkrijk van het huis van Israël doen ophouden.

En het zal geschieden te dien dage, dat Ik de boog van Israël zal breken in het dal van Jizreël.

En zij ontving opnieuw en baarde een dochter. En God zei tot hem: Noem haar naam Lo-Ruhama; want Ik zal het huis van Israël niet langer barmhartig zijn, maar Ik zal hen geheel wegnemen.

Maar het huis van Juda zal Ik barmhartig zijn, en Ik zal hen verlossen door de HEER, hun God; en Ik zal hen niet verlossen door boog, noch door zwaard, noch door strijd, door paarden, noch door ruiters.

Toen zei God: Noem zijn naam Lo-Ammi; want gij zijt mijn volk niet, en Ik zal de uwe niet zijn.

Toch zal het getal van de kinderen van Israël zijn als het zand van de zee, dat niet gemeten noch geteld kan worden; en het zal geschieden dat op de plaats waar tot hen gezegd werd: Gij zijt mijn volk niet, tot hen gezegd zal worden: Gij zijt de zonen van de levende God.

Dan zullen de kinderen van Juda en de kinderen van Israël bijeenvergaderd worden, en zij zullen zichzelf één hoofd aanstellen, en zij zullen optrekken uit het land; want groot zal de dag van Jizreël zijn.