En nu zondigen zij meer en meer, en hebben zich gesmolten beelden gemaakt van hun zilver, en afgoden naar hun eigen begrip, alles het werk der handwerkers; zij zeggen van hen: Laten de mensen die offeren de kalveren kussen.

Daarom zullen zij zijn als de morgenwolk en als de vroege dauw die voorbijgaat, als het kaf dat door de wervelwind van de dorsvloer wordt gedreven, en als de rook uit de schoorsteen.

Maar Ik ben de HEER uw God van het land Egypte af, en gij zult geen andere god kennen dan Mij; want er is geen Verlosser buiten Mij.

Ik heb u gekend in de woestijn, in het land van grote droogte.

Naar hun weide werden zij verzadigd; zij werden verzadigd, en hun hart werd verheven; daarom hebben zij Mij vergeten.