Zij zijn allen heet als een oven, en hebben hun rechters verslonden; al hun koningen zijn gevallen; er is niemand onder hen die tot Mij roept.

Efraïm heeft zichzelf vermengd onder de volken; Efraïm is een brood dat niet gekeerd is.

Vreemden hebben zijn kracht verteerd, maar hij weet het niet; ja, grijze haren zijn hier en daar op hem, maar hij weet het niet.

En de trots van Israël getuigt hem in zijn aangezicht; en zij keren zich niet tot de HEER hun God, en zoeken Hem niet, dit alles ten spijt.

Efraïm is ook als een dwaze duif zonder verstand; zij roepen naar Egypte, zij gaan naar Assyrië.

Wee hun! want zij zijn van Mij gevlucht; verderf over hen! want zij hebben tegen Mij gezondigd; hoewel Ik hen verlost heb, spraken zij leugens tegen Mij.

En zij hebben niet tot Mij geroepen met hun hart, wanneer zij jammerden op hun bedden; zij vergaderen zich om koren en wijn, en zij keren zich tegen Mij.

Hoewel Ik hun armen heb gesterkt en versterkt, denken zij toch kwaad tegen Mij.

Zij keren terug, maar niet tot de Allerhoogste; zij zijn als een bedrieglijke boog; hun vorsten zullen vallen door het zwaard, vanwege de woede van hun tong; dit zal hun spot zijn in het land Egypte.