De wachter van Efraïm was bij mijn God; maar de profeet is een strik van een vogelaar op al zijn wegen, en haat in het huis van zijn God.

Zij hebben zichzelf diep verdorven, zoals in de dagen van Gibea; daarom zal Hij hun ongerechtigheid gedenken, Hij zal hun zonden bezoeken.

Ik vond Israël als druiven in de woestijn; Ik zag uw vaderen als vroege vijgen aan de vijgenboom bij haar eerste tijd; maar zij gingen naar Baäl-Peor en wijdden zichzelf aan die schande, en hun gruwelen waren naar hetgeen zij liefhadden.

Wat Efraïm aangaat, hun heerlijkheid zal wegvliegen als een vogel, van de geboorte, en van de moederschoot, en van de ontvangenis.

Al brengen zij hun kinderen groot, toch zal Ik hen van hen beroven, zodat er geen man overblijft; ja, wee ook hun wanneer Ik van hen wijk!

Geef hun, o HEER: wat zult U geven? Geef hun een misdragende baarmoeder en droge borsten.

Al hun boosheid is in Gilgal; want daar heb Ik hen gehaat; vanwege de boosheid van hun daden zal Ik hen uit mijn huis verdrijven, Ik zal hen niet meer liefhebben; al hun vorsten zijn afvalligen.

Efraïm is geslagen, hun wortel is verdord, zij zullen geen vrucht dragen; ja, al brengen zij voort, toch zal Ik de geliefde vrucht van hun schoot doden.

Mijn God zal hen verwerpen, omdat zij niet naar Hem hebben geluisterd; en zij zullen zwervers zijn onder de volken.