Dit is het woord dat tot Jeremia kwam van de HEER, nadat koning Zedekia een verbond had gesloten met al het volk dat te Jeruzalem was, om de vrijheid uit te roepen,

Dat ieder zijn dienstknecht en ieder zijn dienstmaagd, die een Hebreeuwse man of vrouw waren, vrij zou laten gaan; zodat niemand zich zou bedienen van een Jood, zijn broeder, als slaaf.

Toen nu al de vorsten en al het volk, die in het verbond getreden waren, hoorden dat ieder zijn dienstknecht en ieder zijn dienstmaagd vrij moest laten gaan, zodat men zich voortaan van hen niet meer zou bedienen, gehoorzaamden zij en lieten hen gaan.

Maar daarna keerden zij zich om en brachten de dienstknechten en de dienstmaagden, die zij vrij hadden gelaten, terug en brachten hen wederom in onderworpenheid als dienstknechten en dienstmaagden.

Daarom kwam het woord van de HEER tot Jeremia van de HEER, zeggende:

Na verloop van zeven jaar moet u ieder zijn Hebreeuwse broeder laten gaan, die aan u verkocht is; wanneer hij u zes jaar gediend heeft, moet u hem vrij van u laten gaan. Maar uw vaderen hebben naar Mij niet geluisterd, noch hun oor geneigd.

En u had u nu omgewend en gedaan wat recht is in Mijn ogen, door de vrijheid uit te roepen, ieder aan zijn naaste; en u had daartoe een verbond gesloten voor Mijn aangezicht in het huis dat naar Mijn naam wordt genoemd.

Maar u hebt u omgewend en Mijn naam ontheiligd, en hebt ieder zijn dienstknecht en ieder zijn dienstmaagd, die u naar hun goeddunken vrijgelaten had, laten terugkomen en hen wederom in onderworpenheid gebracht, om u tot dienstknechten en dienstmaagden te zijn.

Daarom, zo zegt de HEER: U hebt niet naar Mij geluisterd in het uitroepen van de vrijheid, ieder voor zijn broeder en ieder voor zijn naaste. Zie, Ik roep de vrijheid voor u uit, zegt de HEER, voor het zwaard, de pest en de honger; en Ik zal u een schrikbeeld maken voor alle koninkrijken der aarde.

En Ik zal de mannen die Mijn verbond overtreden hebben, die de woorden van het verbond dat zij voor Mijn aangezicht gesloten hebben niet zijn nagekomen, toen zij het kalf in tweeën deelden en tussen de stukken doorgingen,