O Jeruzalem, was uw hart van boosheid, opdat gij gered wordt. Hoe lang zullen uw ijdele gedachten bij u vertoeven?

Want er klinkt een stem die vanuit Dan verkondigt, en vanuit het gebergte van Efraïm verderf aankondigt.

Meldt het aan de volken; zie, kondigt het aan tegen Jeruzalem, dat belegerende wachters komen uit een ver land en hun stem verheffen tegen de steden van Juda.

Als bewakers van een veld staan zij rondom haar; want zij is weerspannig tegen Mij geweest, spreekt de HEER.

Uw weg en uw daden hebben u dit aangedaan; dit is uw boosheid, omdat zij bitter is, omdat zij tot in uw hart doordrong.

Verwoesting op verwoesting wordt uitgeroepen; want het gehele land is verwoest; plotseling zijn mijn tenten verwoest, en mijn gordijnen in een ogenblik.

Hoe lang zal ik de banier zien en het geluid van de bazuin horen?

Want Mijn volk is dwaas, zij kennen Mij niet; het zijn onverstandige kinderen, en zij hebben geen begrip; zij zijn wijs om kwaad te doen, maar goed te doen kennen zij niet.

Ik zag de aarde, en zie, zij was woest en ledig; en de hemelen, en zij hadden geen licht.

Ik zag de bergen, en zie, zij beefden, en alle heuvels schudden.