Want Mijn volk is dwaas, zij kennen Mij niet; het zijn onverstandige kinderen, en zij hebben geen begrip; zij zijn wijs om kwaad te doen, maar goed te doen kennen zij niet.

Ik zag de aarde, en zie, zij was woest en ledig; en de hemelen, en zij hadden geen licht.

Ik zag de bergen, en zie, zij beefden, en alle heuvels schudden.

Ik zag, en zie, er was geen mens, en alle vogels des hemels waren gevlogen.

Ik zag, en zie, het vruchtbare land was een woestijn, en al zijn steden waren afgebroken voor het aangezicht des HEREN, voor Zijn brandende toorn.

Hierom zal de aarde treuren en de hemelen daarboven verduisteren; want Ik heb het gesproken, Ik heb het voorgenomen, en Ik zal er niet over berouwen, noch er van terugkeren.

De gehele stad zal vluchten voor het geluid van de ruiters en de boogschutters; zij zullen vluchten in de struiken en op de rotsen klimmen; elke stad zal verlaten zijn, en geen mens zal er in wonen.

En als gij beroofd wordt, wat zult gij dan doen? Al kleedt gij u in scharlaken, al tooit gij u met gouden sieraden, al maakt gij uw ogen op, tevergeefs maakt gij uzelf mooi; uw minnaars zullen u verachten, zij zullen uw leven zoeken.

Want ik hoorde een stem als van een vrouw in barensnood, en de benauwdheid als van haar die haar eerstgeborene ter wereld brengt, de stem van de dochter Sion die klaagt, die haar handen uitspreidt en zegt: Wee mij nu! want mijn ziel bezwijkt vanwege de moordenaars.