De last over Moab. Omdat in de nacht Ar-Moab verwoest en tenietgedaan is; omdat in de nacht Kir-Moab verwoest en tenietgedaan is;

Hij is opgegaan naar Bajith en Dibon, naar de hoogten, om te wenen; Moab zal huilen over Nebo en over Medeba; op al zijn hoofden zal kaalheid zijn, en elke baard zal afgesneden zijn.

Op hun straten zullen zij zich met een zak omgorden; op de daken van hun huizen en op hun straten zal een ieder huilen, overvloedig wenend.

Mijn hart zal roepen over Moab; zijn vluchtelingen zullen vluchten tot Zoar toe, een driejarige vaars; want door de opgang van Luhith zullen zij met geween opgaan; want op de weg naar Horonaïm zullen zij een jammerkreet over de verwoesting aanheffen.

Want de wateren van Nimrim zullen woest worden; want het gras is verdord, het jonge groen is vergaan, er is geen groen meer.

Daarom zullen zij de overvloed die zij verworven hebben, en wat zij opgelegd hebben, naar de beek van de wilgen dragen.

Want de jammerkreet gaat rondom de grenzen van Moab; zijn gehuil tot Eglaïm toe, en zijn gehuil tot Beër-Elim toe.

Want de wateren van Dimon zullen vol bloed zijn; want Ik zal meer over Dimon brengen: leeuwen over hen die ontkomen zijn van Moab, en over het overblijfsel van het land.