Jesaja 2:4
“En Hij zal richten tussen de volken, en vele natiën bestraffen; en zij zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegscharen, en hun speren tot snoeimessen; volk zal tegen volk het zwaard niet opheffen, en zij zullen de oorlog niet meer leren.”
Kruisverwijzingen
Context
Jesaja 2 — omringende verzen
Het woord dat Jesaja, de zoon van Amoz, aanschouwde aangaande Juda en Jeruzalem.
2En het zal geschieden in de laatste dagen, dat de berg van het huis van de HEER zal worden vastgesteld op de top van de bergen, en zal worden verheven boven de heuvelen; en alle volken zullen daarheen toevloeien.
3En vele volken zullen optrekken en zeggen: Komt, laat ons opgaan naar de berg van de HEER, naar het huis van de God van Jakob; en Hij zal ons leren van Zijn wegen, en wij zullen wandelen op Zijn paden; want uit Sion zal de wet uitgaan, en het woord van de HEER uit Jeruzalem.
En Hij zal richten tussen de volken, en vele natiën bestraffen; en zij zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegscharen, en hun speren tot snoeimessen; volk zal tegen volk het zwaard niet opheffen, en zij zullen de oorlog niet meer leren.
O huis van Jakob, komt, laat ons wandelen in het licht van de HEER.
6Daarom hebt U Uw volk, het huis van Jakob, verlaten, omdat zij vol zijn van het oosten, en waarzeggers zijn zoals de Filistijnen, en zich verlustigen in de kinderen van vreemden.
7Hun land is ook vol van zilver en goud, en er is geen einde aan hun schatten; hun land is ook vol van paarden, en er is geen einde aan hun strijdwagens;
8Hun land is ook vol van afgoden; zij bidden het werk van hun eigen handen aan, hetgeen hun eigen vingers hebben gemaakt;
9En de geringe mens buigt zich neer, en de grote man vernedert zich; daarom vergeef hen niet.