De last van het dal der verschijning. Wat is er toch met u, dat gij geheel en al op de daken gegaan zijt?

Gij die vol drukte zijt, een onstuimige stad, een vreugdevolle stad; uw gesneuvelden zijn niet gedood door het zwaard, noch gestorven in de strijd.

Al uw aanvoerders zijn samen gevlucht, zij zijn gegrepen door de boogschutters; allen die in u gevonden worden, zijn tezamen gegrepen, die van verre gevlucht zijn.

Daarom zeide ik: Wendt uw blik van mij af; ik zal bitter wenen; dwingt mij niet tot troost, vanwege de verwoesting van de dochter van mijn volk.

Want het is een dag van benauwing en van vertrapping en van verwarring van de Heer HEER der heerscharen in het dal der verschijning, het omverwerpen van de muren en het roepen tot de bergen.

En het zal geschieden dat uw liefelijkste dalen vol zullen zijn van wagens, en de ruiters zullen zich bij de poort in slagorde opstellen.

En Hij ontblootte de bedekking van Juda, en gij zaagt op die dag naar de wapenrusting van het huis van het woud.

Gij hebt ook de bressen van de stad Davids gezien, dat zij talrijk zijn; en gij vergaarde de wateren van de onderste vijver.

En gij hebt de huizen van Jeruzalem geteld, en de huizen hebt gij afgebroken om de muur te versterken.

Gij maaktet ook een gracht tussen de twee muren voor het water van de oude vijver; maar gij hebt niet opgezien tot Hem die het gemaakt heeft, noch achting gehad voor Hem die het van ouds heeft gevormd.