De stad der verwarring is verbroken; elk huis is gesloten, zodat niemand kan binnengaan.

Er is een geroep om wijn op de straten; alle vreugde is verduisterd, de vrolijkheid des lands is verdwenen.

In de stad is verlatenheid achtergebleven, en de poort is met verwoesting verslagen.

Want zo zal het zijn in het midden des lands onder de volken, als bij het afslaan der olijfboom, als bij de nalezingen wanneer de wijnoogst geëindigd is.

Zij zullen hun stem verheffen, zij zullen juichen vanwege de majesteit des HEREN, zij zullen luid roepen vanaf de zee.

Van het uiterste einde der aarde hebben wij gezangen gehoord: Eer zij den Rechtvaardige! Maar ik zeide: Mijn magerheid, mijn magerheid, wee mij! De trouwelozen hebben trouweloos gehandeld, ja, de trouwelozen hebben zeer trouweloos gehandeld.

Verschrikking en de kuil en de strik zijn over u, o inwoner der aarde.

En het zal geschieden, dat wie vlucht voor het geluid der verschrikking, in de kuil zal vallen; en wie opkomt uit het midden van de kuil, zal in de strik gevangen worden; want de vensters in de hoogte zijn opengedaan, en de fundamenten der aarde beven.

De aarde wordt geheel en al verbroken, de aarde wordt geheel en al uiteengescheurd, de aarde wordt geweldig bewogen.

De aarde zal heen en weer wankelen als een dronkaard, en zal heen en weer bewogen worden als een hut; en haar overtreding zal zwaar op haar zijn, en zij zal vallen en niet weer opstaan.