Terug naar Jesaja 51
VSV
Statenvertaling

Jesaja 51:12

Ik, Ik ben het Die u troost; wie zijt gij dat gij vreest voor een mens die sterven zal, en voor een mensenkind dat als gras gemaakt zal worden,

Kruisverwijzingen

Context

Jesaja 51 — omringende verzen

7

Luister naar Mij, gij die gerechtigheid kent, gij volk in wiens hart Mijn wet is; vrees niet voor de smaad van mensen en wees niet bevreesd voor hun smaadredenen.

8

Want de mot zal hen opeten als een kleed, en het wormtje zal hen eten als wol; maar Mijn gerechtigheid zal voor eeuwig zijn, en Mijn heil van geslacht tot geslacht.

9

Ontwaak, ontwaak, bekleed U met kracht, o arm des HEREN; ontwaak als in de oude dagen, in de geslachten van ouds. Zijt Gij het niet Die Rahab doorboord en de draak verwond hebt?

10

Zijt Gij het niet Die de zee heeft drooggelegd, de wateren van de grote diepte; Die de diepten der zee gemaakt hebt tot een weg voor de verlosten om door te trekken?

11

Daarom zullen de verlosten des HEREN wederkeren en met gejubel in Sion komen; en eeuwige vreugde zal op hun hoofd zijn; zij zullen blijdschap en vreugde verkrijgen, en droefheid en gezucht zullen wegvluchten.

12

Ik, Ik ben het Die u troost; wie zijt gij dat gij vreest voor een mens die sterven zal, en voor een mensenkind dat als gras gemaakt zal worden,

13

En dat gij de HEER, uw Maker, vergeet, Die de hemelen uitgespannen en de fundamenten der aarde gelegd heeft; en dat gij gedurig, de hele dag, bevreesd bent geweest vanwege de grimmigheid van de verdrukker, alsof hij gereed was om te verderven? En waar is de grimmigheid van de verdrukker?

14

De gevangen banneling haast zich om losgemaakt te worden, opdat hij niet sterve in de kuil en zijn brood niet ontbreke.

15

Maar Ik ben de HEER, uw God, Die de zee verdeeld heeft, wiens golven bruisten; HEER der heerscharen is Zijn Naam.

16

En Ik heb Mijn woorden in uw mond gelegd, en Ik heb u bedekt met de schaduw van Mijn hand, om de hemelen te planten en de fundamenten der aarde te leggen, en om tot Sion te zeggen: Gij zijt Mijn volk.

17

Ontwaak, ontwaak, sta op, o Jeruzalem, gij die uit de hand des HEREN de beker Zijner grimmigheid gedronken hebt; gij hebt de droesem van de beker der wankeling gedronken en uitgezogen.