Roep luidkeels, spaart niet, verheft uw stem als een bazuin, en toont Mijn volk hun overtreding, en het huis van Jakob hun zonden.

Toch zoeken zij Mij dag aan dag, en verlangen zij Mijn wegen te kennen, als een volk dat gerechtigheid gedaan heeft en de verordening van hun God niet verlaten heeft; zij vragen Mij naar de verordeningen van het recht; zij verlangen tot God te naderen.

Waarom hebben wij gevast, zeggen zij, en ziet Gij het niet? Waarom hebben wij onze ziel gekastijd, en merkt Gij het niet? Zie, op de dag van uw vasten vindt gij uw eigen welbehagen, en drijft gij al uw werkers voort.

Is dit het vasten dat Ik verkies? Een dag dat een mens zijn ziel kwelt? Is het om zijn hoofd te buigen als een riet, en om zak en as onder zich te spreiden? Zult gij dit een vasten noemen, en een welgevallige dag voor de HEER?

Is dit niet het vasten dat Ik verkies: de banden der goddeloosheid los te maken, de zware lasten te ontbinden, de verdrukten vrij te laten, en elk juk te breken?

Is het niet: uw brood te delen met de hongerigen, en de arme daklozen in uw huis te brengen? Wanneer gij de naakten ziet, dat gij hem bedekt, en dat gij u voor uw eigen vlees niet verbergt?

Dan zal uw licht doorbreken als de morgenstond, en uw genezing zal spoedig voortkomen; en uw gerechtigheid zal voor u uitgaan; de heerlijkheid van de HEER zal uw achterhoede zijn.

Dan zult gij roepen en de HEER zal antwoorden; gij zult schreeuwen en Hij zal zeggen: Hier ben Ik. Indien gij het juk uit uw midden wegdoet, het uitsteken van de vinger en het spreken van ongerechtigheid;