Zie, de hand van de HEER is niet te kort om te verlossen, en Zijn oor niet te zwaar om te horen;

Maar uw ongerechtigheden maken scheiding tussen u en uw God, en uw zonden verbergen het aangezicht voor u, zodat Hij niet hoort.

Want uw handen zijn bevlekt met bloed en uw vingers met ongerechtigheid; uw lippen hebben leugen gesproken, uw tong heeft boosheid gemompeld.

Niemand roept om gerechtigheid en niemand pleit met waarheid; zij vertrouwen op ijdelheid en spreken leugen; zij ontvangen moeite en baren ongerechtigheid.

Zij broeden basiliskeneieren uit en weven spinnenwebben; wie van hun eieren eet, sterft, en wordt het gebroken, dan komt er een adder uit.

Hun voeten lopen naar het kwade en zij haasten zich om onschuldig bloed te vergieten; hun gedachten zijn gedachten van ongerechtigheid; verwoesting en verbreking zijn op hun wegen.

De weg des vredes kennen zij niet en er is geen recht in hun gangen; zij maken zich kromme paden; wie daarin gaat, kent geen vrede.

Daarom is het recht verre van ons en de gerechtigheid achterhaalt ons niet; wij wachten op licht, maar zie, duisternis; op helderheid, maar wij wandelen in donkerheid.

Wij tasten naar de wand als blinden en wij tasten als zonder ogen; wij struikelen op de middag als in de schemering; wij zijn op woeste plaatsen als doden.

Wij brullen allen als beren en kermen zeer als duiven; wij wachten op recht, maar er is geen; op heil, maar het is verre van ons.