Maar wij zijn allen als een onreine, en al onze gerechtigheden zijn als een vuil kleed; en wij allen vallen af als een blad, en onze ongerechtigheden dragen ons weg als de wind.

En er is niemand die Uw naam aanroept, die zich opwekt om U vast te grijpen; want Gij hebt Uw aangezicht voor ons verborgen, en hebt ons verteerd vanwege onze ongerechtigheden.

Maar nu, o HEER, Gij zijt onze Vader; wij zijn het leem, en Gij zijt onze Pottenbakker; en wij allen zijn het werk van Uw hand.

Wees niet zeer toornig, o HEER, en gedenk de ongerechtigheid niet voor altijd; zie toch, wij bidden U, wij zijn allen Uw volk.

Uw heilige steden zijn een woestijn, Sion is een woestijn, Jeruzalem een verwoesting.

Zult Gij Uzelf voor deze dingen inhouden, o HEER? Zult Gij zwijgen en ons zeer zwaar verdrukken?