Och, dat Gij de hemelen scheurdet, dat Gij nederdaalde, dat de bergen van voor Uw aangezicht wegvloeiden,

Gelijk het vuur aansteekt wat brandbaar is, het vuur het water doet koken, om Uw naam bekend te maken aan Uw tegenstanders, zodat de volken beven voor Uw aangezicht!

Toen Gij vreselijke dingen deed die wij niet verwachtten, daalde Gij neder; de bergen vloeidden weg van voor Uw aangezicht.

Want van de aanvang der wereld af hebben de mensen het niet gehoord, noch met het oor vernomen, noch heeft het oog gezien, o God, behalve Gij, wat Hij bereid heeft voor degene die op Hem wacht.

Maar wij zijn allen als een onreine, en al onze gerechtigheden zijn als een vuil kleed; en wij allen vallen af als een blad, en onze ongerechtigheden dragen ons weg als de wind.

En er is niemand die Uw naam aanroept, die zich opwekt om U vast te grijpen; want Gij hebt Uw aangezicht voor ons verborgen, en hebt ons verteerd vanwege onze ongerechtigheden.

Maar nu, o HEER, Gij zijt onze Vader; wij zijn het leem, en Gij zijt onze Pottenbakker; en wij allen zijn het werk van Uw hand.

Wees niet zeer toornig, o HEER, en gedenk de ongerechtigheid niet voor altijd; zie toch, wij bidden U, wij zijn allen Uw volk.

Uw heilige steden zijn een woestijn, Sion is een woestijn, Jeruzalem een verwoesting.