Er was een man in het land Uz, wiens naam Job was; en die man was volmaakt en oprecht, godvrezend en wijkend van het kwaad.

Zijn bezit bestond uit zeven duizend schapen, drie duizend kamelen, vijfhonderd juk ossen en vijfhonderd ezelinnen, en een zeer groot huishouden; zodat deze man de grootste was van alle mensen van het oosten.

En zijn zonen gingen heen en hielden feestmalen in hun huizen, ieder op zijn dag; en zij zonden bode en nodigden hun drie zusters uit om met hen te eten en te drinken.

En het geschiedde, wanneer de feestdagen hun kring hadden doorlopen, dat Job hen liet roepen en hen heiligde; hij stond vroeg in de morgen op en offerde brandoffers naar het getal van hen allen, want Job zei: Misschien hebben mijn zonen gezondigd en God in hun hart gevloekt. Zo deed Job voortdurend.

Nu was er een dag dat de zonen Gods kwamen om zich voor de HEER te stellen, en de satan kwam ook onder hen.

En de HEER zei tot de satan: Vanwaar komt gij? Toen antwoordde de satan de HEER en zei: Van het rondgaan op de aarde en het heen en weer wandelen daarop.