Hij beweegt zijn staart als een ceder; de pezen van zijn dijen zijn ineengestrengeld.

Zijn beenderen zijn als koperen buizen; zijn gebeente is als ijzeren staven.

Hij is het eerste der werken Gods; Hij Die hem gemaakt heeft, kan Zijn zwaard tot hem doen naderen.

Voorwaar, de bergen dragen voor hem voedsel voort, waar al het gedierte des velds speelt.

Onder de schaduwrijke bomen ligt hij neer, in het verborgene van het riet en het moeras.

Zie, de rivier wordt gewelddadig, maar hij haast zich niet; hij vertrouwt erop dat hij de Jordaan in zijn muil kan opzuigen.

Kan men hem grijpen terwijl hij toekijkt? Kan men zijn neus met een strik doorboren?