Is er voor de mens op aarde geen vastgestelde tijd? zijn zijn dagen niet ook als de dagen van een dagloner?

Gelijk een knecht vurig verlangt naar de schaduw, en gelijk een dagloner uitziet naar de beloning van zijn werk:

Als ik mij neerleg, zeg ik: Wanneer zal ik opstaan, en de nacht voorbij zijn? en ik ben vol van woelen en draaien tot het aanbreken van de dag.

Mijn vlees is bekleed met wormen en kluiten stof; mijn huid is gebarsten en weerzinwekkend geworden.

Mijn dagen zijn sneller dan een weversspoeltje, en worden doorgebracht zonder hoop.

O, gedenk dat mijn leven een wind is; mijn oog zal het goede niet meer aanschouwen.

Het oog van hem die mij gezien heeft, zal mij niet meer zien; Uw ogen zijn op mij, maar ik ben er niet meer.