Maar de vrouw had de twee mannen verborgen en zei: Er kwamen wel mannen bij mij, maar ik wist niet vanwaar zij waren;

en het geschiedde omstreeks de tijd van het sluiten van de poort, toen het donker werd, dat de mannen weggingen; ik weet niet waar de mannen heen zijn gegaan; jaag hen snel achterna, want u zult hen inhalen.

Maar zij had hen meegenomen naar het dak van het huis en hen verborgen onder de stengels van het vlas, die zij op het dak had neergelegd.

En de mannen achtervolgden hen de weg naar de Jordaan tot aan de doorwaadbare plaatsen; en zodra zij die hen achtervolgden uitgetrokken waren, sloten zij de poort.

En voordat zij zich neerlegden, kwam zij tot hen op het dak;

Want wij hebben gehoord hoe de HEER het water van de Rode Zee voor u heeft doen opdrogen, toen u uit Egypte uittrok; en wat u gedaan hebt aan de twee koningen van de Amorieten die aan de andere zijde van de Jordaan waren, Sihon en Og, die u geheel en al verdelgd hebt.

En zodra wij dit hoorden, smolt ons hart weg, en er bleef geen moed meer in iemand over vanwege u; want de HEER uw God, Hij is God in de hemel boven en op de aarde beneden.

Nu dan, ik bid u, zweer mij bij de HEER, omdat ik u vriendelijkheid bewezen heb, dat ook u vriendelijkheid zult bewijzen aan het huis van mijn vader, en geef mij een betrouwbaar teken:

dat u mijn vader en mijn moeder, mijn broeders en mijn zusters en alles wat zij hebben, in leven zult laten, en ons leven van de dood zult redden.

En de mannen antwoordden haar: Ons leven staat borg voor het uwe, als u dit ons voornemen niet bekend maakt. En het zal geschieden, wanneer de HEER ons het land gegeven heeft, dat wij vriendelijk en trouw met u zullen handelen.