Want de kinderen Israëls wandelden veertig jaar in de woestijn, totdat al het volk, de krijgslieden die uit Egypte getrokken waren, omgekomen waren, omdat zij de stem van de HEER niet gehoorzaamd hadden; aan wie de HEER gezworen had dat Hij hun het land niet zou tonen, hetwelk de HEER hun vaderen gezworen had hun te geven, een land dat van melk en honing vloeit.

En hun kinderen, die Hij in hun plaats had doen opkomen, die besneed Jozua; want zij waren onbesneden, omdat men hen onderweg niet besneden had.

En het geschiedde, toen men geheel klaar was met het besnijden van al het volk, dat zij op hun plaatsen in het kamp bleven, totdat zij genezen waren.

En de HEER zeide tot Jozua: Heden heb Ik de smaad van Egypte van u afgewenteld. Daarom wordt de naam van die plaats Gilgal genoemd tot op deze dag.

En de kinderen Israëls legerden zich in Gilgal, en hielden het Pascha op de veertiende dag der maand, des avonds, op de vlakten van Jericho.

En het manna hield op op de dag nadat zij van het oude koren des lands gegeten hadden; en de kinderen Israëls hadden geen manna meer; maar zij aten dat jaar van de vrucht van het land Kanaän.

En het geschiedde, toen Jozua bij Jericho was, dat hij zijn ogen opsloeg en keek, en zie, er stond een Man tegenover hem met een getrokken zwaard in Zijn hand; en Jozua ging naar Hem toe en zeide tot Hem: Behoort U tot ons, of tot onze vijanden?

En Hij zeide: Neen; maar als Aanvoerder van het heer van de HEER ben Ik nu gekomen. En Jozua viel op zijn aangezicht ter aarde, en aanbad, en zeide tot Hem: Wat heeft mijn Heer te zeggen tot Zijn knecht?

En de Aanvoerder van het heer van de HEER zeide tot Jozua: Trek uw schoen van uw voet, want de plaats waarop gij staat is heilig. En Jozua deed zo.