De kostbare zonen van Zion, vergelijkbaar met het fijnste goud, hoe worden zij geacht als aarden potten, het werk van de handen van de pottenbakker!

Zelfs de zeemonsters reiken de borst aan, zij zogen hun jongen: de dochter van mijn volk is wreed geworden als de struisvogels in de woestijn.

De tong van het zuigende kind kleeft aan zijn gehemelte van dorst; de jonge kinderen vragen brood, maar niemand breekt het hun.

Zij die teer gevoed werden zijn verlaten op de straten; zij die in scharlaken werden opgevoed omhelzen mesthopen.

Want de straf van de ongerechtigheid van de dochter van mijn volk is groter dan de straf van de zonde van Sodom, dat in een ogenblik werd omgekeerd, zonder dat handen zich aan haar vergepen.