Bovendien, van de kinderen der vreemdelingen die bij u verblijven, van hen zult u kopen, en van hun families die bij u zijn, die zij in uw land hebben verwekt; en zij zullen uw bezit zijn.

En u zult hen als erfenis nalaten aan uw kinderen na u, om hen als bezit te erven; u zult hen voor altijd als slaven houden; maar over uw broeders, de kinderen Israëls, zult u niet met hardheid over elkaar heersen.

En als een bijwoner of vreemdeling bij u rijk wordt en uw broeder die naast hem woont is verarmd en verkoopt zichzelf aan de vreemdeling of bijwoner bij u, of aan iemand van de familie van de vreemdeling;

Na zijn verkoop mag hij worden gelost; één van zijn broeders mag hem lossen.

Zijn oom of zijn neef mag hem lossen, of iemand die een naaste bloedverwant van hem is uit zijn familie mag hem lossen; of als hijzelf in staat is, mag hij zichzelf lossen.

Als er nog veel jaren zijn, zal hij naar verhouding de prijs van zijn lossing teruggeven uit het geld waarvoor hij is gekocht.

En als er nog maar weinig jaren overblijven tot het jubeljaar, dan zal hij met hem rekening houden en naar verhouding van zijn jaren zal hij hem de prijs van zijn lossing teruggeven.

En als een dagloner die per jaar is gehuurd zal hij met hem zijn; en de ander zal niet met hardheid over hem heersen in uw bijzijn.

En als hij in die jaren niet wordt gelost, dan zal hij vrijkomen in het jubeljaar, hij en zijn kinderen met hem.

Want de kinderen Israëls zijn mijn dienaren; zij zijn mijn dienaren die Ik uit het land Egypte heb geleid; Ik ben de HEER, uw God.