IN de dagen van Herodes, de koning van Judea, was er een zekere priester genaamd Zacharias, van de afdeling van Abia; en zijn vrouw was uit de dochters van Aäron, en haar naam was Elizabet.

En zij waren beiden rechtvaardig voor God, en wandelden in al de geboden en inzettingen van de Heer, onberispelijk.

En zij hadden geen kind, omdat Elizabet onvruchtbaar was, en zij waren beiden al ver op in jaren.

En het geschiedde, dat terwijl hij het priesterambt bediende voor God, in de orde van zijn beurt,

Naar de gewoonte van het priesterambt, viel het lot op hem om reukwerk te ontsteken, toen hij de tempel van de Heer binnenging.

En aan hem verscheen een engel van de Heer, die aan de rechterzijde van het reukofferaltaar stond.

En toen Zacharias hem zag, werd hij ontsteld, en vrees overviel hem.

Maar de engel zei tot hem: Vrees niet, Zacharias, want uw gebed is verhoord; en uw vrouw Elizabet zal u een zoon baren, en gij zult hem de naam Johannes geven.

En gij zult blijdschap en vreugde hebben; en velen zullen zich verheugen over zijn geboorte.

Want hij zal groot zijn in de ogen van de Heer, en hij zal geen wijn noch sterke drank drinken; en hij zal vervuld worden met de Heilige Geest, zelfs van de schoot zijner moeder aan.