Het waren Maria Magdalena en Johanna, en Maria, de moeder van Jakobus, en de andere vrouwen die met hen waren, die deze dingen aan de apostelen vertelden.

En hun woorden schenen hun als ijdel gezwets, en zij geloofden hen niet.

Petrus echter stond op en liep naar het graf, en zich vooroverbuigend zag hij de linnen doeken daar alleen liggen, en hij ging heen, zich verwonderende bij zichzelf over wat er gebeurd was.

En zie, twee van hen gingen diezelfde dag naar een dorp, genaamd Emmaus, dat omstreeks zestig stadiën van Jeruzalem verwijderd was.

En zij spraken met elkaar over al deze dingen die gebeurd waren.

Maar hun ogen werden gehouden, zodat zij Hem niet herkenden.

En Hij zei tot hen: Wat zijn dit voor woorden die gij onderling wisselt terwijl gij wandelt, en waarom zijt gij bedroefd?

En een van hen, wiens naam Kleopas was, antwoordde en zei tot Hem: Zijt U de enige vreemdeling in Jeruzalem, en hebt U niet geweten wat daar in deze dagen gebeurd is?

En Hij zei tot hen: Wat dan? En zij zeiden tot Hem: Aangaande Jezus van Nazareth, Die een profeet was, machtig in daad en woord voor God en al het volk.

En hoe de overpriesters en onze oversten Hem overgeleverd hebben om ter dood veroordeeld te worden, en Hem gekruisigd hebben.