Maar des te meer ging het gerucht van Hem uit; en grote scharen kwamen samen om te horen en door Hem genezen te worden van hun ziekten.

En Hij trok Zich terug in de woestijn en bad.

En het geschiedde op een zekere dag, toen Hij onderwees, dat daar farizeeën en wetgeleerden zaten, die gekomen waren uit elke stad van Galilea en Judea en Jeruzalem; en de kracht des Heren was aanwezig om hen te genezen.

En zie, mannen brachten op een bed een man die aan verlamming leed, en zij zochten middelen om hem binnen te brengen en voor Hem neer te leggen.

En toen zij geen weg konden vinden om hem binnen te brengen vanwege de menigte, gingen zij op het dak en lieten hem door de pannen naar beneden met zijn rustbed in het midden voor Jezus.

En de schriftgeleerden en de farizeeën begonnen te redeneren en zeiden: Wie is deze die godslasteringen spreekt? Wie kan zonden vergeven dan God alleen?

Maar toen Jezus hun gedachten bemerkte, antwoordde Hij en zeide tot hen: Wat redeneert gij in uw harten?

Wat is gemakkelijker te zeggen: Uw zonden zijn u vergeven, of te zeggen: Sta op en wandel?

Maar opdat gij weet dat de Zoon des mensen macht heeft op aarde om zonden te vergeven (zeide Hij tot de verlamde): Ik zeg u: Sta op, neem uw rustbed op en ga naar uw huis.

En onmiddellijk stond hij voor hen op en nam op waarop hij gelegen had, en vertrok naar zijn eigen huis, God verheerlijkende.