En het geschiedde, toen het volk zich op Hem verdrong om het Woord Gods te horen, dat Hij stond aan het meer van Gennesareth.

En Hij zag twee schepen aan het meer liggen, maar de vissers waren eruit gegaan en wasten hun netten.

En Hij ging in een van de schepen, dat van Simon was, en verzocht hem een weinig van het land af te steken. En Hij ging zitten en onderwees het volk vanuit het schip.

En toen Hij ophield met spreken, zeide Hij tot Simon: Steek af naar de diepte en laat uw netten neer voor een vangst.

En Simon antwoordde en zeide tot Hem: Meester, wij hebben de hele nacht gearbeid en niets gevangen; maar op Uw woord zal ik het net neerlaten.

En zij wenkten hun metgezellen die in het andere schip waren, dat zij zouden komen en hen helpen. En zij kwamen en vulden beide schepen, zodat zij begonnen te zinken.

Toen Simon Petrus dit zag, viel hij neer aan de knieën van Jezus en zeide: Ga weg van mij, want ik ben een zondig mens, o Heer.

Want hij was verbijsterd, en allen die bij hem waren, over de vangst van de vissen die zij gevangen hadden;

En zo ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeüs, die metgezellen van Simon waren. En Jezus zeide tot Simon: Vrees niet; van nu aan zult gij mensen vangen.

En toen zij hun schepen aan land gebracht hadden, verlieten zij alles en volgden Hem.