Zodra Jezus het woord hoorde dat gesproken werd, zeide Hij tot de overste der synagoge: Vrees niet, geloof alleen.

En Hij liet niemand Hem volgen dan Petrus, en Jakobus, en Johannes, de broeder van Jakobus.

En Hij komt aan het huis van de overste der synagoge, en ziet het tumult, en hen die weenden en luid klaagden.

En nadat Hij binnengegaan was, zeide Hij tot hen: Waarom maakt gij dit rumoer en weent gij? Het meisje is niet gestorven, maar slaapt.

En zij lachten Hem uit. Maar nadat Hij hen allen buiten gezet had, nam Hij de vader en de moeder van het meisje, en hen die bij Hem waren, mee, en ging naar binnen waar het meisje lag.

En terstond stond het meisje op en liep; want zij was twaalf jaar oud. En zij waren met grote verbazing vervuld.

En Hij gebood hun nadrukkelijk dat niemand dit zou weten, en dat men haar iets te eten zou geven.