En Hij zag hen moeizaam roeien, want de wind was hun tegen; en omstreeks de vierde nachtwake kwam Hij tot hen, wandelende op de zee, en Hij wilde hen voorbijgaan.

Maar toen zij Hem op de zee zagen wandelen, meenden zij dat het een geest was, en zij schreeuwden het uit.

Want zij zagen Hem allen en werden ontsteld. En terstond sprak Hij met hen en zeide tot hen: Weest getroost, Ik ben het; vreest niet.

En Hij ging bij hen in het schip, en de wind ging liggen; en zij waren bovenmate en buiten zichzelf verbaasd.

Want zij hadden geen inzicht gehad in het wonder van de broden, omdat hun hart verhard was.

En toen zij uit het schip gegaan waren, kenden de mensen Hem terstond,

En zij liepen door heel die omliggende streek en begonnen de zieken op bedden te dragen naar waar zij hoorden dat Hij was.

En overal waar Hij binnenkwam, in dorpen of steden of op het platteland, legden zij de zieken op de straten en smeekten Hem of zij ook maar de zoom van Zijn kleed mochten aanraken; en allen die Hem aanraakten, werden gezond.