Wanneer iemand het woord van het Koninkrijk hoort en het niet verstaat, komt de boze en rooft weg wat in zijn hart gezaaid is. Dit is hij die zaad langs de weg ontving.

Die het zaad op de steenachtige plaatsen ontving, dat is hij die het woord hoort en het terstond met blijdschap ontvangt,

doch hij heeft geen wortel in zichzelf, maar is voor korte tijd; want wanneer verdrukking of vervolging komt om het woord, wordt hij terstond geërgerd.

Die het zaad tussen de doornen ontving, dat is hij die het woord hoort, en de zorg dezer wereld en het bedrog van de rijkdom verstikken het woord, en het wordt onvruchtbaar.

Die het zaad in de goede grond ontving, dat is hij die het woord hoort en verstaat, die ook vrucht voortbrengt en oplevert, de een honderdvoud, de ander zestigvoud, een ander dertigvoud.

Maar terwijl de mensen sliepen, kwam zijn vijand en zaaide onkruid tussen de tarwe, en ging weg.

Maar toen het gewas opgeschoten was en vrucht voortbracht, toen verschenen ook het onkruid.

De dienaren van de heer des huizes kwamen dan en zeiden tot hem: Heer, hebt u niet goed zaad in uw akker gezaaid? Vanwaar heeft hij dan onkruid?

Hij zeide tot hen: Een vijand heeft dit gedaan. De dienaren zeiden tot hem: Wilt u dan dat wij heengaan en het bijeenverzamelen?

Maar hij zeide: Neen, opdat u bij het bijeenverzamelen van het onkruid niet ook de tarwe daarmee uittrekt.