Toen ging ik des nachts langs de beek omhoog en bezag de muur, en keerde terug en ging in door de Dalpoort en keerde zo terug.

En de oversten wisten niet waar ik heengegaan was, noch wat ik gedaan had; ook had ik het tot dan toe aan de Joden niet verteld, noch aan de priesters, noch aan de edelen, noch aan de oversten, noch aan de rest die het werk deed.

Toen zei ik tot hen: Gij ziet de ellende waarin wij verkeren, hoe Jeruzalem verwoest ligt en de poorten daarvan met vuur verbrand zijn; komt, laat ons de muur van Jeruzalem opbouwen, opdat wij niet langer een smaad zijn.

En ik vertelde hun van de goede hand van mijn God die over mij was, als ook van de woorden des konings die hij tot mij gesproken had. En zij zeiden: Laat ons opstaan en bouwen. Zo versterkten zij hun handen voor dit goede werk.

Maar toen Sanballat de Horoniet, en Tobia de knecht, de Ammoniet, en Gesem de Arabier dit hoorden, belachten en verachtten zij ons, en zeiden: Wat is dit voor een ding dat gij doet? Zult gij tegen de koning rebelleren?