Dat ik mijn broeder Hanani, en Hananja, de bevelhebber van het paleis, het opzicht over Jeruzalem gaf; want hij was een trouw man en vreesde God meer dan velen.

En ik zeide tot hen: Laat de poorten van Jeruzalem niet worden geopend totdat de zon heet is; en terwijl zij nog bij de hand staan, laat hen de deuren sluiten en vergrendelen; en stel wachters aan uit de inwoners van Jeruzalem, ieder op zijn wacht, en ieder tegenover zijn eigen huis.

De stad nu was groot en wijd, maar het volk daarin was gering, en de huizen waren niet gebouwd.

En mijn God legde het in mijn hart om de edelen, de leiders en het volk bijeen te roepen, opdat zij naar geslachtsregisters zouden worden geteld. En ik vond het register van de geslachtslijst van hen die als eersten waren opgegaan, en daarin vond ik geschreven:

Dit zijn de kinderen van de provincie die optrokken uit de gevangenschap, van degenen die waren weggevoerd, die Nebukadnezar, de koning van Babel, had weggevoerd, en die terugkeerden naar Jeruzalem en naar Juda, ieder naar zijn eigen stad;