Zelfs die mannen die het kwaad gerucht over het land hadden verspreid, stierven door de plaag voor het aangezicht van de HEER.

Maar Jozua, de zoon van Nun, en Kaleb, de zoon van Jefunne, die behoorden tot de mannen die het land waren gaan verkennen, bleven in leven.

En Mozes deelde al deze woorden mee aan alle kinderen van Israël; en het volk treurde zeer.

En zij stonden vroeg in de morgen op en beklommen de top van het gebergte, zeggende: Zie, hier zijn wij, en wij zullen optrekken naar de plaats die de HEER beloofd heeft, want wij hebben gezondigd.

En Mozes zei: Waarom overtreedt u nu het gebod van de HEER? Dat zal niet voorspoedig zijn.

Want de Amalekieten en de Kanaänieten zijn daar vóór u, en u zult vallen door het zwaard; omdat u zich afgewend hebt van de HEER, zal de HEER dan ook niet met u zijn.

Maar zij waagden het toch om op te trekken naar de top van het gebergte; evenwel, de ark van het verbond van de HEER en Mozes verlieten het kamp niet.

Toen kwamen de Amalekieten en de Kanaänieten, die in dat gebergte woonden, naar beneden en sloegen hen en versloegen hen volkomen, tot aan Horma toe.