Hij gaf hun hagel in plaats van regen, en vlammend vuur in hun land.

Hij sloeg ook hun wijnstokken en hun vijgenbomen, en verbrak de bomen van hun grenzen.

Hij sprak, en er kwamen sprinkhanen en rupsen, en dat in ontelbare aantallen,

en zij aten al het gewas in hun land op, en verslonden de vrucht van hun grond.

Hij sloeg ook alle eerstgeborenen in hun land, de eerstelingen van al hun kracht.

Egypte was verblijd toen zij wegtrokken; want de vrees voor hen was op hen gevallen.

Hij spreidde een wolk uit als een dekking, en een vuur om des nachts licht te geven.

Het volk vroeg, en Hij bracht kwartels, en verzadigde hen met het brood des hemels.

Hij opende de rots, en de wateren stroomden uit; zij liepen als een rivier door de dorre plaatsen.

Want Hij gedacht aan zijn heilige belofte, en aan Abraham, zijn knecht.