Ik heb U lief, o HEER, mijn sterkte.

De HEER is mijn rots, mijn vesting en mijn bevrijder; mijn God, mijn kracht, in Wie ik schuil; mijn schild, het heil van mijn kracht en mijn hoge burcht.

De smarten van de dood omringden mij, en de stromen van goddelozen vervulden mij met vrees.

De banden van het graf omgaven mij; de strikken van de dood kwamen mij tegemoet.

In mijn benauwdheid riep ik de HEER aan en schreeuwde tot mijn God: Hij hoorde mijn stem vanuit Zijn tempel, en mijn roepen drong door tot voor Zijn aangezicht, ja, tot in Zijn oren.

Toen beefde en daverde de aarde; de fundamenten van de bergen schudden en beefden, omdat Hij in toorn ontstoken was.

Er steeg rook op uit Zijn neusgaten en verterend vuur uit Zijn mond; gloeiende kolen werden daardoor ontstoken.