Zij sparden hun muil naar mij open als een verscheurende en brullende leeuw.

Ik ben uitgestort als water, en al mijn beenderen zijn ontwricht; mijn hart is als was en is gesmolten in het midden van mijn ingewanden.

Mijn kracht is verdroogd als een potscherf, en mijn tong kleeft aan mijn gehemelte; en U legt mij in het stof des doods.

Want honden hebben mij omringd; een bende boosdoeners heeft mij omsingeld; zij hebben mijn handen en mijn voeten doorstoken.

Ik kan al mijn beenderen tellen; zij zien toe en aanschouwen mij.

Maar U, o HEER, wees niet ver van mij; o mijn Sterkte, haast U om mij te helpen.

Red mijn ziel van het zwaard; mijn lieveling van de macht van de hond.

Verlos mij van de muil des leeuws, want U hebt mij verhoord vanuit de horens der wilde ossen.

Ik zal Uw naam verkondigen aan mijn broederen; in het midden der gemeente zal ik U loven.

Gij die de HEER vreest, looft Hem; al gij nakomelingen van Jakob, eert Hem; en vreest Hem, al gij nakomelingen van Israël.