Want mijn leven vergaat van smart, en mijn jaren van zuchten; mijn kracht bezwijkt vanwege mijn ongerechtigheid, en mijn beenderen zijn verteerd.

Ik was een smaad onder al mijn vijanden, maar inzonderheid onder mijn buren, en een schrik voor mijn bekenden; wie mij op straat zagen, vluchtten van mij weg.

Ik ben vergeten als een dode, uit het geheugen; ik ben als een gebroken vat.

Want ik heb het kwaadspreken van velen gehoord; er was schrik aan alle zijden; terwijl zij tezamen raad beraadden tegen mij, beraamden zij om mij het leven te benemen.

Maar ik vertrouwde op U, o HEER; ik zeide: U bent mijn God.

Doe Uw aangezicht lichten over Uw knecht; verlos mij om Uw goedertierenheden wil.

Laat mij niet beschaamd worden, o HEER, want ik heb U aangeroepen; laat de goddelozen beschaamd worden, en laat hen zwijgen in het graf.

Laat de leugenachtige lippen verstommen, die hooghartig en vol verachting spreken tegen de rechtvaardige.

O hoe groot is Uw goedheid, die U hebt weggelegd voor hen die U vrezen; die U bereid hebt voor hen die op U vertrouwen, voor het oog der mensenkinderen!

U verbergt hen in het verborgene van Uw aangezicht voor de trots van de mens; U bewaart hen heimelijk in een tent voor het geschil der tongen.