God is in haar paleizen bekend als een toevlucht.

Want zie, de koningen waren samengekomen, zij trokken gezamenlijk voorbij.

Zij zagen het en waren verbaasd; zij werden verschrikt en haastten zich weg.

Daar greep hen vrees aan, en angst als van een vrouw die baart.

U verbreekt de schepen van Tarsis met een oostenwind.

Wij hebben gedacht aan Uw goedertierenheid, o God, in het midden van Uw tempel.

Naar Uw naam, o God, zo is Uw lof tot aan de einden der aarde; Uw rechterhand is vol gerechtigheid.

Laat de berg Sion zich verheugen, laat de dochters van Juda blij zijn vanwege Uw gerichten.

Wandelt rondom Sion en gaat haar geheel rond; telt haar torens.

Let goed op haar wallen, beschouwt haar paleizen; opdat gij het kunt vertellen aan het volgende geslacht.