Verlos mij, o God; want de wateren zijn tot aan mijn ziel gekomen.

Ik zonk weg in diepe modder, waar geen grond is; ik ben in diepe wateren gekomen, waar de vloeden mij overspoelen.

Ik ben vermoeid van mijn geroep; mijn keel is uitgedroogd; mijn ogen bezwijken terwijl ik wacht op mijn God.

Zij die mij zonder reden haten, zijn talrijker dan de haren van mijn hoofd; zij die mij onrechtvaardig willen verdelgen, zijn mijn machtige vijanden; wat ik niet geroofd heb, moet ik dan toch teruggeven.

O God, U kent mijn dwaasheid; en mijn zonden zijn voor U niet verborgen.

Want om Uwentwil heb ik smaad gedragen; schande heeft mijn gezicht bedekt.

Ik ben een vreemdeling geworden voor mijn broeders, en een onbekende voor de kinderen van mijn moeder.

Want de ijver voor Uw huis heeft mij verteerd; en de smaad van hen die U smaadden, is op mij gevallen.

Toen ik weende en mijn ziel kwelde met vasten, was dat mij tot smaad.

Ik heb ook rouwgewaad tot mijn kleding gemaakt; en ik ben hun een spreekwoord geworden.