En Adoni-Bezek zei: Zeventig koningen, met afgehakte duimen en grote tenen, lazen hun eten op onder mijn tafel; zoals ik gedaan heb, zo heeft God mij vergolden. En zij brachten hem naar Jeruzalem, en daar stierf hij.

Nu hadden de kinderen van Juda tegen Jeruzalem gestreden, het ingenomen, het met de scherpte des zwaards geslagen en de stad in brand gestoken.

En daarna trokken de kinderen van Juda neer om te strijden tegen de Kanaänieten die woonden in het gebergte, in het zuiden en in het laagland.

En Juda trok op tegen de Kanaänieten die in Hebron woonden — de naam van Hebron was vroeger Kirjat-Arba — en zij versloegen Sesai, Ahiman en Talmai.

En van daar trok hij op tegen de inwoners van Debir; de naam van Debir was vroeger Kirjat-Sefer.

En Otniël, de zoon van Kenaz, de jongere broeder van Kaleb, nam het in; en hij gaf hem Achsa, zijn dochter, tot vrouw.

En het geschiedde, toen zij tot hem gekomen was, dat zij hem aanspoorde om van haar vader een akker te vragen; en zij steeg af van haar ezel. En Kaleb zei tot haar: Wat wilt u?

En zij zei tot hem: Geef mij een zegen; want u hebt mij een zuidelijk land gegeven, geef mij ook waterfonteinen. En Kaleb gaf haar de bovenste fonteinen en de onderste fonteinen.

En de kinderen van de Keniet, de schoonvader van Mozes, trokken op uit de stad der palmbomen met de kinderen van Juda naar de woestijn van Juda, die in het zuiden van Arad ligt; en zij gingen en woonden onder het volk.

En Juda ging met Simeon, zijn broeder, en zij versloegen de Kanaänieten die in Zefat woonden, en zij vernietigden die stad geheel. En de naam van die stad werd Horma genoemd.