Maar het geschiedde enige tijd daarna, in de tijd van de tarweoogst, dat Simson zijn vrouw bezocht met een geitenbokje; en hij zeide: Ik zal tot mijn vrouw ingaan in de binnenkamer. Maar haar vader stond hem niet toe om in te gaan.

En haar vader zeide: Ik dacht waarlijk dat gij haar geheel haatten; daarom gaf ik haar aan uw metgezel. Is haar jongere zuster niet mooier dan zij? Neem haar toch in haar plaats.

En Simson ging heen en ving driehonderd vossen, en nam fakkels, en keerde staart aan staart, en deed een fakkel tussen twee staarten in het midden.

En toen hij de fakkels had aangestoken, liet hij ze los in het staande koren van de Filistijnen, en verbrandde zowel de schoven als ook het staande koren, met de wijngaarden en de olijfbomen.

Toen zeiden de Filistijnen: Wie heeft dit gedaan? En men antwoordde: Simson, de schoonzoon van de Timniet, omdat hij zijn vrouw had genomen en haar aan zijn metgezel had gegeven. En de Filistijnen kwamen op en verbrandden haar en haar vader met vuur.

En Simson zeide tot hen: Ook al hebt gij dit gedaan, toch zal ik mij op u wreken, en daarna zal ik ophouden.

En hij versloeg hen heup en dij met een grote slachting; en hij ging naar beneden en woonde op de top van de rots Etam.