Nochtans verwekte de HEER richters, die hen verlosten uit de hand van hen die hen plunderden.

Maar zij luisterden zelfs niet naar hun richters, want zij hoereerden achter andere goden en bogen zich daarvoor neer; zij weken snel af van de weg waarop hun vaderen gewandeld hadden, gehoorzamende de geboden van de HEER; maar zij deden dat niet.

En wanneer de HEER hun richters verwekte, was de HEER met de richter en verloste hij hen uit de hand van hun vijanden al de dagen van de richter; want de HEER had berouw om hun gekerm, vanwege hen die hen verdrukten en kwelden.

En het geschiedde, wanneer de richter gestorven was, dat zij zich omkeerden en zich erger verdierven dan hun vaderen, door andere goden na te lopen om hen te dienen en zich daarvoor neer te buigen; zij hielden niet op met hun daden noch met hun halsstarrige weg.

En de toorn van de HEER ontstak tegen Israël, en Hij zei: Omdat dit volk mijn verbond heeft overtreden dat Ik hun vaderen geboden had, en niet naar mijn stem heeft geluisterd,

Opdat Ik door hen Israël beproeve, of zij de weg van de HEER zullen bewandelen, zoals hun vaderen die bewandeld hebben, of niet.

Daarom liet de HEER die volken bestaan, zonder hen haastig te verdrijven; en Hij gaf hen niet in de hand van Jozua.