Maar Sisera vluchtte te voet naar de tent van Jaël, de vrouw van Heber de Keniet; want er was vrede tussen Jabin, de koning van Hazor, en het huis van Heber de Keniet.

En Jaël ging Sisera tegemoet en zeide tot hem: Kom binnen, mijn heer, kom bij mij binnen; vrees niet. En hij ging bij haar de tent in, en zij dekte hem toe met een mantel.

En hij zeide tot haar: Geef mij toch een weinig water te drinken, want ik heb dorst. En zij opende een fles melk en gaf hem te drinken, en dekte hem toe.

Voorts zeide hij tot haar: Sta in de ingang van de tent, en het zal geschieden, als iemand komt en u vraagt en zegt: Is hier een man? dat gij zult zeggen: Neen.

Toen nam Jaël, de vrouw van Heber, een tentpin, en nam een hamer in haar hand, en ging zachtjes tot hem, en sloeg de pin door zijn slaap, en bevestigde hem in de grond; want hij sliep vast en was vermoeid. Zo stierf hij.

Zo onderwierp God op die dag Jabin, de koning van Kanaän, voor het aangezicht van de kinderen Israëls.

En de hand der kinderen Israëls nam steeds toe en werd sterker tegen Jabin, de koning van Kanaän, totdat zij Jabin, de koning van Kanaän, hadden uitgeroeid.