En geduld brengt beproefdheid voort, en beproefdheid hoop;

En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten is uitgestort door de Heilige Geest, Die ons gegeven is.

Want toen wij nog krachteloos waren, is Christus te zijner tijd voor de goddelozen gestorven.

Want nauwelijks zal iemand voor een rechtvaardige sterven; hoewel er misschien iemand is die het aandurft voor een goed mens te sterven.

Maar God bewijst Zijn liefde jegens ons, doordat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren.

Want als wij, toen wij vijanden waren, met God verzoend zijn door de dood van Zijn Zoon, hoeveel te meer zullen wij, nu wij verzoend zijn, behouden worden door Zijn leven.

En niet alleen dat, maar wij roemen ook in God door onze Heer Jezus Christus, door Wie wij nu de verzoening ontvangen hebben.

Daarom, gelijk door één mens de zonde de wereld is binnengekomen, en door de zonde de dood; en zo de dood tot alle mensen is doorgegaan, omdat allen gezondigd hebben.

(Want de zonde was er tot op de wet ook al in de wereld; maar de zonde wordt niet toegerekend als er geen wet is.

Doch de dood heeft geheerst van Adam tot Mozes, ook over hen die niet gezondigd hadden op een wijze gelijk aan de overtreding van Adam, die een voorbeeld is van Hem Die komen zou.