Ezechiël 19

Hef ook een klaaglied aan over de vorsten van Israël,

En zeg: Wat was uw moeder? Een leeuwin; zij lag neer onder de leeuwen, zij voedde haar jongen op onder de jonge leeuwen.

En zij bracht een van haar jongen groot; hij werd een jonge leeuw en leerde de prooi te vangen; hij verslond mensen.

De volken hoorden ook van hem; hij werd gevangen in hun kuil, en zij brachten hem in ketenen naar het land Egypte.

Toen zij nu zag dat zij gewacht had, en haar hoop verloren was, nam zij een andere van haar welpen, en maakte hem tot een jonge leeuw.

En hij ging op en neer onder de leeuwen, hij werd een jonge leeuw, en leerde prooi te vangen, en verslond mensen.

En hij leerde hun verlaten paleizen kennen, en hij legde hun steden in puin; en het land was verwoest, met al wat daarin was, door het geluid van zijn gebrul.

Toen stelden de volken zich rondom tegen hem op uit de gewesten, en spreidden hun net over hem uit: hij werd gevangen in hun kuil.

En zij legden hem in bewaring in ketenen, en brachten hem tot de koning van Babel: zij brachten hem in gevangenissen, opdat zijn stem niet meer gehoord zou worden op de bergen van Israël.

Uw moeder is als een wijnstok in uw bloed, geplant aan de wateren: zij was vruchtbaar en vol takken vanwege het overvloedige water.

En zij had sterke roeden voor de scepters van hen die heersten, en haar gestalte verhief zich tussen de dichte takken, en zij was zichtbaar in haar hoogte met de menigte van haar takken.

Maar zij werd in gramschap uitgerukt, zij werd ter aarde geworpen, en de oostenwind droogde haar vrucht op: haar sterke roeden werden gebroken en verdord; het vuur verteerde hen.

En nu is zij geplant in de woestijn, in een droog en dorstig land.

En er is vuur uitgegaan uit een roede van haar takken, dat haar vrucht heeft verslonden, zodat zij geen sterke roede meer heeft om een scepter te zijn om te regeren. Dit is een klaaglied, en het zal tot een klaaglied zijn.