En toen Hadad in Egypte hoorde dat David bij zijn vaderen ontslapen was, en dat Joab, de legeroverste, gestorven was, zeide Hadad tot Farao: Laat mij gaan, opdat ik naar mijn eigen land mag gaan.

Toen zeide Farao tot hem: Maar wat hebt gij bij mij ontbroken, dat gij nu uw eigen land zoekt te gaan? En hij antwoordde: Niets; maar laat mij toch in elk geval gaan.

En God verwekte hem een andere tegenstander: Rezon, de zoon van Eljada, die gevlucht was van zijn heer Hadadezer, de koning van Zoba.

En hij vergaderde mannen bij zich, en werd aanvoerder over een bende, toen David hen van Zoba versloeg; en zij trokken naar Damascus en woonden daarin, en regeerden in Damascus.

En hij was een tegenstander van Israël al de dagen van Salomo, behalve het kwaad dat Hadad deed; en hij had een afschuw van Israël, en regeerde over Syrië.

En dit was de reden dat hij zijn hand ophief tegen de koning: Salomo bouwde Millo, en sloot de bressen van de stad van zijn vader David.

En de man Jerobeam was een dapper held; en Salomo, ziende dat de jongeman vlijtig was, stelde hem aan als opzichter over de gehele last van het huis van Jozef.

En het geschiedde in die tijd, toen Jerobeam uit Jeruzalem uitging, dat de profeet Ahija de Siloniet hem op de weg ontmoette; en hij had zich met een nieuw kleed bekleed; en zij beiden waren alleen op het veld.

En Ahija greep het nieuwe kleed dat hij aandroeg, en scheurde het in twaalf stukken:

En hij zei tegen Jerobeam: Neem voor uzelf tien stukken; want zo zegt de HEER, de God van Israël: Zie, Ik zal het koninkrijk uit de hand van Salomo scheuren en u tien stammen geven: