Opdat de HEER Zijn woord moge bevestigen dat Hij over mij gesproken heeft en gezegd: Indien uw kinderen acht geven op hun weg, om voor Mijn aangezicht te wandelen in waarheid met heel hun hart en met heel hun ziel, zo zal het u niet ontbreken (zo heeft Hij gezegd) aan een man op de troon van Israël.

Bovendien weet gij ook wat Joab, de zoon van Zeruja, mij aangedaan heeft, en wat hij de twee bevelhebbers van de legers van Israël aangedaan heeft, Abner, de zoon van Ner, en Amasa, de zoon van Jether, die hij gedood heeft, en hij heeft in vredestijd het bloed van oorlog vergoten, en het bloed van oorlog gedaan aan zijn gordel die om zijn lendenen was, en in zijn schoenen die aan zijn voeten waren.

Doe dan naar uw wijsheid, en laat zijn grijze hoofd niet in vrede naar het graf dalen.

Maar bewijst vriendelijkheid aan de zonen van Barzillaï, de Gileadiet, en laat hen behoren tot hen die aan uw tafel eten; want zo kwamen zij tot mij, toen ik vluchtte voor uw broeder Absalom.

En zie, bij u is Simeï, de zoon van Gera, een Benjaminiet uit Bahurim, die mij met een zware vloek vervloekte op de dag dat ik naar Mahanaïm ging; maar hij daalde af om mij te ontmoeten bij de Jordaan, en ik zwoer hem bij de HEER, zeggende: Ik zal u niet doden met het zwaard.

Zo ontsliep David bij zijn vaderen, en hij werd begraven in de stad van David.

En de dagen dat David over Israël regeerde, waren veertig jaren: zeven jaren regeerde hij in Hebron, en drieëndertig jaren regeerde hij in Jeruzalem.

Toen zat Salomo op de troon van zijn vader David, en zijn koninkrijk was ten zeerste bevestigd.

En Adonia, de zoon van Haggith, kwam tot Bathseba, de moeder van Salomo. En zij zei: Komt gij in vrede? En hij zei: In vrede.

Daarna zei hij: Ik heb iets tot u te zeggen. En zij zei: Spreek.