Uw zilver en uw goud is het mijne; uw vrouwen ook en uw kinderen, de schoonste, zijn de mijne.

En de koning van Israël antwoordde en zeide: Mijn heer, o koning, zoals u gezegd hebt, ik ben de uwe en alles wat ik heb.

En de boden kwamen wederom en zeiden: Zo spreekt Benhadad en zegt: Ik heb u immers gezonden en gezegd, dat u mij uw zilver en uw goud, uw vrouwen en uw kinderen zou leveren;

Doch morgen omstreeks deze tijd zal ik mijn dienaren tot u zenden en zij zullen uw huis doorzoeken en de huizen van uw dienaren; en wat aangenaam is in uw ogen, zij zullen het in hun handen nemen en meenemen.

Toen riep de koning van Israël alle oudsten van het land bijeen en zeide: Let toch op en zie hoe deze man kwaad zoekt; want hij heeft tot mij gezonden om mijn vrouwen en om mijn kinderen en om mijn zilver en om mijn goud; en ik heb hem niets geweigerd.

Daarom zeide hij tot de boden van Benhadad: Zegt mijn heer de koning: Alles waarvoor u de eerste maal tot uw knecht gezonden hebt, zal ik doen; maar dit ding kan ik niet doen. En de boden gingen heen en brachten hem het antwoord terug.

En Benhadad zond tot hem en zeide: De goden doen mij zo en nog meer, als het stof van Samaria genoeg zal zijn voor handenvol voor al het volk dat mij volgt.

En de koning van Israël antwoordde en zeide: Zegt hem: Laat hij die zijn wapenrusting omgordt, niet roemen als hij die ze aflegt.

En het geschiedde toen Benhadad dit bericht hoorde, terwijl hij aan het drinken was, hij en de koningen in de tenten, dat hij tot zijn dienaren zeide: Stelt u in slagorde op. En zij stelden zich in slagorde op tegen de stad.

En zie, er kwam een profeet tot Achab, de koning van Israël, en zeide: Zo zegt de HEER: Hebt u al deze grote menigte gezien? Zie, Ik zal haar heden in uw hand geven; en u zult weten dat Ik de HEER ben.