En het was in het hart van mijn vader David om een huis te bouwen voor de naam van de HEER, de God van Israël.

En de HEER zei tot mijn vader David: Dat het in uw hart was om een huis voor mijn naam te bouwen, daarin hebt u wel gedaan dat het in uw hart was.

Maar u zult het huis niet bouwen; uw zoon echter, die uit uw lendenen voortkomt, hij zal het huis voor mijn naam bouwen.

En de HEER heeft zijn woord gestand gedaan dat Hij gesproken heeft, en ik ben opgestaan in de plaats van mijn vader David, en zit op de troon van Israël, zoals de HEER beloofd heeft, en heb een huis gebouwd voor de naam van de HEER, de God van Israël.

En ik heb daar een plaats gesteld voor de ark, waarin het verbond van de HEER is, dat Hij met onze vaderen gemaakt heeft, toen Hij hen uitleidde uit het land Egypte.

En hij zei: HEER, God van Israël, er is geen God zoals U, in de hemel boven of op de aarde beneden, die het verbond en de goedertierenheid bewaart voor Uw dienstknechten die voor U wandelen met hun gehele hart;

Die aan Uw knecht, mijn vader David, gehouden hebt wat U hem beloofd had: U hebt het met Uw mond gesproken en met Uw hand vervuld, zoals het heden ten dage is.

Daarom nu, HEER, God van Israël, houd aan Uw knecht, mijn vader David, wat U hem beloofd hebt, zeggende: Het zal u niet ontbreken aan een man voor Mijn aangezicht die op de troon van Israël zit; mits uw kinderen op hun weg letten, dat zij voor Mij wandelen zoals u voor Mij gewandeld hebt.

En nu, o God van Israël, laat toch Uw woord bewaarheid worden, dat U tot Uw knecht, mijn vader David, gesproken hebt.

Maar zou God werkelijk op de aarde wonen? Zie, de hemel en de hemel der hemelen kunnen U niet bevatten; hoeveel te minder dit huis dat ik gebouwd heb?