En zij deed een gelofte en zei: O HEER der heerscharen, indien U toch zult zien naar de ellende van Uw dienstmaagd, en aan mij denken zult, en Uw dienstmaagd niet vergeten, maar aan Uw dienstmaagd een mannelijk kind geven zult, dan zal ik hem aan de HEER geven al de dagen van zijn leven, en er zal geen scheermes op zijn hoofd komen.

En het geschiedde, toen zij lang bad voor het aangezicht van de HEER, dat Eli op haar mond lette.

Nu sprak Hanna in haar hart; alleen haar lippen bewogen, maar haar stem werd niet gehoord; daarom dacht Eli dat zij dronken was.

En Eli zei tot haar: Hoe lang zult u dronken zijn? Doe uw wijn van u weg.

En Hanna antwoordde en zei: Nee, mijn heer, ik ben een vrouw bezwaard van geest; ik heb noch wijn noch sterke drank gedronken, maar heb mijn ziel uitgestort voor de HEER.

Toen antwoordde Eli en zei: Ga heen in vrede, en de God van Israël verhoore uw verzoek dat u van Hem gevraagd hebt.

En zij zei: Laat Uw dienstmaagd genade vinden in uw ogen. Zo ging de vrouw heen op haar weg en at, en haar aangezicht was niet meer treurig.

En zij stonden des morgens vroeg op en aanbaden voor het aangezicht van de HEER, en keerden terug en kwamen tot hun huis te Rama; en Elkana had gemeenschap met Hanna, zijn vrouw, en de HEER dacht aan haar.

Daarom geschiedde het, toen de tijd omgekomen was nadat Hanna zwanger geworden was, dat zij een zoon baarde en zijn naam Samuel noemde, zeggende: Omdat ik hem van de HEER gevraagd heb.

En de man Elkana, met zijn gehele huis, ging op om de HEER het jaarlijkse offer en zijn gelofte te brengen.